W 1999 roku w Poznaniu, w tamtejszej Wyższej Szkole
Bankowej spotkali się po raz pierwszy
bibliotekarze intensywnie powstających wtedy uczelni niepaństwowych.
Konferencja nie miała tematu, więc zebrani dzielili się swoimi refleksjami i doświadczeniami w
organizacji przestrzeni bibliotecznej, zarządzania i takiego działania, żeby
ich obecność nie tylko służyła podstawowym celom, ale żeby być widocznymi w otoczeniu.
Postanowiono wtedy, żeby na tej jednej konferencji nie
poprzestawać. A że chętnych do pełnienia roli gospodarzy nie brakowało, więc
rok potem stała się nim biblioteka Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i
Zarządzania w Wałbrzychu, potem zaś w Górnośląskiej Wyższej szkole handlowej w Katowicach, gdzie już pojawił się temat wiodący
(multimedia w bibliotece) oraz postanowiono o powołaniu Sekcji Bibliotek
Niepaństwowych Szkół Wyższych przy Zarządzie Głównym Stowarzyszenia
Bibliotekarzy Polskich, a mnie wybrano na jej przewodniczącego. W 2002 roku o
marketingu i jakości usług przedstawiano referaty i dyskutowano w Dolnośląskiej
Szkole Wyższej, wtedy jeszcze z dodaniem „Edukacji”. Następnie gospodarzami
kolejnych konferencji były m.in. biblioteki w Białymstoku, Dąbrowie Górniczej,
Sosnowcu, Warszawie i Łodzi. Ich plonem jest kilkanaście tomów publikacji, od
2003 roku już recenzowanych, czyli mających swoisty certyfikat poziomu
naukowego. Z każdym rokiem rósł udział w tych konferencjach bibliotekarzy
bibliotek państwowych, pojawiali się też nauczyciele akademiccy z ośrodków
akademickiego kształcenia bibliotekarzy.
